Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

Συναισθηματική περιέργεια..???

Από παιδί που θυμάμαι τον εαυτό μου...στη μνήμη μου υπάρχει χαραγμένο...πάντα το ίδιο συναίσθημα...όπως κι αυτή τη στιγμή... όπως κάθε φορά που ακούω τρομπέτα.Μου δημιουργεί το άκουσμα αυτό...μιά γλυκιά μελαγχολία...και την ανάγκη..που την καταφέρνω κάποιες φορές...να πάρω μιά βαθιά ανάσα...να χαμογελάσω...και γεμάτος πλέον οξυγόνο να σταθώ και πάλι!!!Αλήθεια...υπάρχει κάποιος να με κάνει να μη νιώθω τόσο μόνος σ αυτό μου το συναίσθημα...ή μόνο εγώ έχω αυτή την συναισθηματική περιέργεια...;;;Την αγάπη μου..κι αυτό το άκουσμα για όλη μα όλη την διαδικτυακή απρόσωπη παρέα μου που κρύβεται μέσα στην οθόνη μου και που με κάνει πάντα να χαμογελώ με τη σκέψη της!!!!Σας ευχαριστώ που πλησιάζεται τόσο όμορφα τον κόσμο μου....

3 σχόλια:

  1. ...πίστεψε με δεν είσαι μόνος...δυστυχώς αλλά και ευτυχώς παράλληλα είμαστε αρκετοί...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. το θέμα δεν είναι αν ειμαστε λιγοι πολλοι καπου παντου αλλα αν υπαρχει καποιος να σε κανει να μην νοιωθεις ετσι φίλε μου διαδικτυακε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μου αρεσει η μουσική σου και το μπλογκ στο ξαναειπα και που είναι πιο μουσικο ευχαριστώ δεν εισαι και τοσο μονος Μιλτιάδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή